İşle Aşkı Birbirine Karıştırmayacak Kadar Profesyonel Değilim
Dribbble / Valerio Di Mario

İşle Aşkı Birbirine Karıştırmayacak Kadar Profesyonel Değilim

Keşke her şey, doğar doğmaz 12 burca sahip olmak kadar basit olsaydı.

Mantığımın başına kese kağıdı geçirip benim hakkımda bir şeyler söylemesi için herhangi bir canlı yayına filan yollamak istiyorum.
Bu aralar kendisiyle pek iş birliği yapmıyoruz, hakkımda şikayetleneceğini düşünüyorum.
Sezgilerim bana Freudluk taslıyor, sanki hakkımda çok fazla şey biliyor.
Tanrı’nın şeytanla anlaşma yapacak kadar yakın olması kadar sezgilerimle yakınız bu aralar. Yazık, mantığım da
ellerinde bir sürü alışveriş poşeti, bizi marketin çıkışında bayağıdır bekliyor.
Keşke her şey, doğar doğmaz 12 burca sahip olmak kadar basit olsaydı.
Fakat her şey, aslında küçükken zevk için yok ettiğimiz karıncalar namına sonradan ister istemez çektiğimiz acılar kadar zor.
Kendimi, ünlü bir müzik sanatçısının en güzel, ticari anlamda da en başarılı albümünden sonra çıkan verimsiz albümler
silsilesine benzetiyorum. Arada çıkan bir-iki şarkı ise kendimi boşlukta hissetmediğim zamanlar oluyor.
Yemek yemek istemiyorum, yaşamak amacıyla yenilen miktarı gereksiz buluyorum<, uyumak istemiyorum çünkü onun da fazlası gereksiz.
Ama deli gibi yiyorum ve belediyenin dört gündür toplamayı es geçtiği dolu bir çöp kovasının hemen bitişiğindeki salaş
çöpler kadar çok uyuyorum.
Şey gibi hissediyorum, artık konuşulmayan eski bir dil gibi.
Artık dil kendisini konuşuyormuş çünkü o kadar konuşulmuyormuş:
Gidip Siddhartha’yı tekrar okumak ve taşı, bir taş olduğu için sevmeyi tekrar öğrenmek istiyorum.
Ve arada çıkan o bir-iki güzel şarkıyı açıp kuduruklar gibi dans etmek…